Hoogtemeters overwonnen en weer dichter bij de Duitse hoofdstad

Iets minder warm en iets minder wind dan gisteren, om maar met het weerbericht te beginnen. Alhoewel, de wind blies nog steeds redelijk hard. Het viel alleen minder op, doordat de weg grote delen van de dag omhoog en omlaag zou gaan. Vlakke kilometers waren een kleine zeldzaamheid. Het begon al vroeg op de dag met een stevig klimmetje. Hiervan zijn er in de omgeving van Tecklenburg overigens genoeg te vinden, wij kozen vandaag voor een relatief vlakke route door dit heuvelachtige landschap. Wat alsnog betekende dat er in totaal elfhonderd hoogtemeters op het programma stonden. Continu zagen we rechts van ons een heuvelrug ver boven de rest van het landschap uitsteken. Wij bleven iets links daarvan, om de echte klimmetjes te vermijden.


Ik het begin voerde de route over kleine landweggetjes, waar we geen enkele auto tegenkwamen. Je vraagt je af voor wie deze wegen zijn aangelegd. Mede-racefietsers kwamen we ook al niet tegen. We maakten er een sport van om de rest van de dag te gaan tellen hoeveel we er tegenkwamen. In Nederland zou dit onbegonnen werk zijn.

Na de kleine landweggetjes kwamen we in de buurt van Osnabrück, waar we over een aantal wat grotere wegen reden en de industrieterreinen ons links en rechts passeerden. Door echt grote steden met beroerde fietsinfrastrucuur zouden we vandaag niet komen. Daarover gesproken, om nog maar eens een vergelijking te maken met een ander land, in Duitsland is het toch een stuk duidelijker waar je wel en niet mag fietsen dan in Frankrijk. In Frankrijk rij je soms over een grote D-weg waar auto's je met tachtig voorbijkomen, hier ligt er bij dit soort wegen toch vaak een vrijliggend fietspad naast. Niet altijd. Daar zouden we snel genoeg achterkomen. We reden namelijk nog steeds door een wat geaccidenteerd terrein, waar één grotere weg doorheen sneed. Niet dat deze weg vlak was, maar het was in ieder geval de doorgaande weg (met een maximumsnelheid van zeventig). Deze volgden we voor redelijk lange tijd, af en toe een dorpje passerend, en af en toe iets afwijkend van deze weg, maar grotendeels over deze grote weg, zonder vrijliggend fietspad helaas. Gelukkig houden de Duitsers goed rekening met je als fietser. Door de dag heen gingen we gauw door onze voorraad ontbijtkoeken, pindakaasrepen en voorverpakte pain-au-chocolats (laat het de Fransen niet horen) heen. Dat was nodig ook, want de hoogtemeters vroegen af en toe toch een wat stevigere inspanning. Maar als we boven waren wachtte vaak een mooie afdaling.

Na vijfentachtig kilometer was het meeste klimwerk gedaan. Na het laatste klimmetje reden we een bocht om en zagen plots het vlakke landschap dat voor ons lag, met in de verte de volgende heuvelrug die we later vandaag nog zouden passeren. Een prachtig uitzicht, waar we in de schaduw van een boerderij even van konden genieten.

De afdaling en het vlakke stuk hierna brachten ons in Minden. Waar we een broodjes/koffiezaak tegenkwamen, die we natuurlijk niet links konden laten liggen. Een stuk apfelstrudel, een cola en een croissant later zaten we op de fiets voor de laatste zestig kilometer. We maakten de afspraak om pas na dertig kilometer weer te pauzeren, om toch enigszins op tijd in het hotel aan te kunnen komen. Het vlakke gebied rondom Minden lieten we achter ons, na de brug over de Wezer (een mij onbekende rivier). We begonnen weer met klimmen, echt steil werd het niet, hoogstens een procent of vier. Waardoor er in een rustig tempo omhoog kon worden gereden. Soms zette Stephan nog aan, af en toe tot ergernis van mij. Niet direct omdat ik het niet kon volgen, maar omdat ik energie wilde besparen voor de dagen die nog komen gaan. Gestaag reden we verder, af en toe over een mooi landweggetje, maar meestal over een vrijliggend fietspad langs een grote weg. De kilometers gingen snel voorbij, en voor we het wisten waren we bij de Aldi in Gehrden. Stephan kocht hier wat zooi om vanavond te snacken en de dag was al weer voorbij. En oh ja, de teller van het totaal aantel wielrenners dat we tegen zijn gekomen staat op zestien. 1 per 10 kilometer. De klimmetjes waren vandaag in grotere getalen aanwezig.