Pontjes, bruggen, weilanden, aspergevelden, mooie bossen, prachtige gravelpaadjes, en nog veel meer

Updated: Apr 18

Dag 2: Maassluis - Bergeijk (165 kilometer)


Vanochtend begon met dezelfde pont als waar de dag gisteren mee geëindigd was. Daarna werd opnieuw de lelijke industrie doorkruisd en ging de weg de volgende paar kilometer langs een kanaal. Het was nog wat frisjes, maar desondanks kon een korte broek net. Wat wel tegenzat was de wind, die zou namelijk de hele dag vanuit zuidoostelijke richting komen.



Na deze eerste kilometers kon bij Nieuw-Beijerland opnieuw een pontje genomen worden en vervolgde de weg zich richting de brug bij Numansdorp, deze stond een tijdje open, waardoor er even genoten kon worden van alle voorbij varende schepen en het mooie uitzicht over het Hollands Diep.


De brug ging weer dicht, iedereen kwam weer op gang, en de fietstocht zette zich voort. Richting Willemstad en Klundert, twee oude vestingstadjes. Waar ik de eerste van naam nog wel kende, was dat bij Klundert niet het geval. Desondanks was het een mooi stadje in het evenmooie Noord-Brabant, want daar was ik ondertussen aangekomen.


In Brabant waren de wegen kaarsrechte lijnen tussen de weilanden door. Deze zelfde wegen waren bezaaid met stukjes modder dat onder trekkerbanden vandaan was gekomen en ondertussen door de zon aangekoekt was en zorgde voor kleine drempeltjes over de hele weg heen. Dit tafereel zette zich ongeveer tot iets voorbij Breda voort. Het was hierdoor wat saai, en had af en toe wat weg van Flevoland, rechte wegen en vierkante weilanden.



Dit veranderde bij Gilze, het landschap werd glooiender, ik fietste door bossen, en de weggetjes kronkelden door het landschap heen. In Gilze werden bij de Coop ook de nodige voedingsstoffen aangeschaft, terwijl ik deze aan het opeten was sloegen de kerkklokken alweer drie uur. Terwijl er nog vijftig kilometer voor de boeg lag. De komende kilometers voerden door bossen, over prachtige, brede onverharde wegen. Maar soms ook over kleine, kneuterige bospaadjes. Ik passeerde hier zelfs een grenspaal, maar echt de grens over bewaar ik voor morgen.



Af en toe werd het landschap wat opener, wat er direct voor zorgde dat de wind vrij spel had en er wat harder getrapt moest worden. De kilometers tot Bergeijk werden afgelegd, wisselend tussen een wat opener landschap en bossen waar de grindpaadjes doorheen lagen.


In Bergeijk werd nog net op tijd het avondeten bij de lokale Albert Heijn aangeschaft. De laatste kilometers voelden als een bevrijding. Deze lange dag was over, bijna acht uur op het zadel. Het tentje is opgezet en ik ontving zelfs nog twee zelfgemaakte plakken cake van de campingeigenaar.